اداب پیامک نگاری…

چند روز پيش يكي از دوستانم پيراهن قشنگي خريده بود كه منم تصميم گرفتم يكي از اونا رو بگيرم و چون تازه گوشي گرفته بود شمارشو ازش گرفتم كه بعدا بهش زنگ يزنم .چند روز گذشت و منم يه شب براش اس ام اس فرستادم كه وقت داري بريم يه پيراهن از مال خودت بگيريم اخرشم نوشتم يونس كه بدونه منم .اونم جواب داد كه باشه بريم بعدشم چند تا اس ام ديگه عاشقانه و عارفانه و… برام فرستاد كه منم جوابشو ميدادم .

البته در همين حال داشتم يه چيزي رو از گوشي به بابام نشون ميدادم و چون با اين دوستم يه مقدار رودر بايستي داشتم ميدونستم كه چيز بدي نميفرسته و به همين خاطر پيامها رو هم جلوي پدرم ميخوندم.

به هر حال با پدرم مشغول بوديم كه يه اس ام اس ديگه از طرف همون دوستم اومد منم بازش كردم كه بخونمش كه يهو مخم سوت كشيد…

يه كلمه ي (فحش )خيلي خيلي زشت رو تو اس ام اس فرستاده بود كه پدرم فقط يه لبخند تلخ زد و روشو برگردوند و هيچي نگفت. منم كه خيلي بهم برخورده بود رفتم تو اتاق و بهش زنگ زدم كه چرا اين حرفو زدي ؟

اون بيچاره هم كه بهت كرده بود گفت به خدا نميدونستم تويي و فكر كردم كه يونس رحماني هستي (اين اقا رو منم ميشناسم و دوست هرد تا مونه)و خيلي عذر خواهي كرد.

ولي نوشداروي بعد از مرگ سهراب كه به دردي نميخوره .